Orta Çağ’da yeniden üretmek anlamına gelen PROTRABO sözcüğünden gelmektedir.
Bir kimsenin özellikle baş ve yüzün yapısını (konstrüksiyon) belli ölçüler dahilinde anatomisini ve kişinin karakterini, ifadesel duruşunu verebilen resimlere denir.
***Portre Çeşitleri***
1-    Baş Portresi;  yalnız baş ele alındığında, boyun ve omuzlara kadar (omuzlar da kimi kez girer) olan çalışmalara denir.
2-    Bel Portresi ( Yarım Boy Portresi); portre ayakta ise kalçaya kadar, oturuyorsa (çoğunlukla) diz kapağından aşağısı hariç, kalça ve basenlerin kadrajda yer aldığı çizimlere (desen ya da boya resimde v.b.) denir.
3-    Boy Portresi; tüm vücudun; ayakta ya da oturur şekilde resmedilmesine denir.
4-    Grup Portresi; birden çok insan figürünün yer aldığı kompozisyonlara denir.
Sanatçıların kendi baş ve vücutlarını resmetmelerine ise Otoportre denir.
Resim sanatında portre olarak dilimize yerleşen terim, heykel (yontu) sanatında büst olarak adlandırılır.ölü ya da sağ, gerçek ya da düşsel, bir kişinin bireysel özelliklerini betimleyen figürlerdir portreler.
Figür; Fransızca bir kelime olup (Fr. Figure) yüz, çehre surat şekli, biçimi anlamına gelir. Türkçe’mizde figür, yalnız resim ve heykelde kullanılır. İnsan resmi karşılığında geçerli terimdir. Ancak; bir tablodaki figürler demek, o tablodaki insan ve hayvan betimlemeleridir. Osmanlıca’da tüm canlılar suret olarak adlandırılır. Dolayısıyla yinelersek, bu insan resmi bir şahsı benzetmek üzere yapılıyorsa buna portre denir. Tüm yönüyle resmetmektir.

• Previous Entry: Felsefi Ölçüt
• Next Entry: Çıplak figür